انجمن جامعه‌شناسی ایران

از اوایل قرن بیستم توجه متفکران به مسائل رفاهی و پاسخ دادن نظری به نیازهای جامعه زمینه را برای تأسیس این رشته دردانشگاههای غربی هموارکرد. تأسیس این رشته دانشگاهی همزمان با تشکیل دولت رفاه در غرب زمینه شکل گیری سیاست اجتماعی را به عنوان بخش کلان و مهمی از برنامه ریزی اجتماعی بوجود آورد که به موجب آن، شکل گیری گفتمان رفاه و سیاست اجتماعی را در محافل دانشگاهی و علمی به یک ضرورت تبدیل کرد. بطور کلی می توان هدف از ایجاد این رشته را به عنوان یک رشته دانشگاهی، تبیین مسائل و مشکلات اجتماعی، ارائه راهکارهای عملی و تغییر وضع موجود به وضع مطلوب دانست.

اما در ایران علیرغم تحولات اقتصادی و اجتماعی مسئله رفاه مردم ایران موضوع جدی برای حوزه نظری نبوده است و همنا در دانشگاهها و جامعه روشنفکری ایران ابعاد نظری سیاست اجتماعی جدی گرفته نشده است و در این عرصه متاسفانه نظریه از عمل بسیار عقب افتاده است.

همین خلاء فعلانی را بر آن داشت تا رشته ای تحت عنوان برنامه ریزی و رفاه اجتماعی، را در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در دانشکده های مختلف کشور تأسیس کنند، که این خود بارقه ای از امید را برای پیشبرد و عمق بخشیدن به این علم را در جامعه ایران نوید می دهد.

ولی متاسفانه در طول سالهای که از تأسیس این رشته می گذرد در حوزه سیاست اجتماعی و برنامه ریزی رفاه، پیشینه منسجمی از گفتمان رفاهی نداشتیم به همین دلیل قادر نبوده ایم که در ارتباط با این تفکرات منطبق با شرایط تاریخی، فرهنگی و سنتی کشور، در دانشگاهها تحقیق و نظریه پردازی کرده و سعی کنیم مدلهای مذکور را با شرایط اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور مطابقت دهیم.

سال تاسیس: 1385، مدیر گروه: دکتر  علی‌اصغر سعیدی، عضو هیات علمی دانشگاه تهران؛ دبیر گروه: احمد رمضانی، دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی و رفاه اجتماعی