فهرست
درباره ما
انسانشناسی تنها رشته ای است که تنوع فرهنگی و زیستی انسان را به منظور توضیح و تشریح تفاوت ها و تشابهات به صورت همه جانبه در دو بعد زمانی و مکانی مورد مطالعه قرار می دهد. انسانشناسان دلیل اصلی انطباق و سازگاری انسان را از طریق فرهنگ اکتسابی که از نسلی به نسل دیگر انتقال می یابد، میدانند؛ هر چند که منکر توارث زیست شناختی و ژنتیکی نیستند. در انسانشناسی عمومی چهار زیر رشتهی عمده وجود دارد که عبارتند از: انسانشناسی اجتماعی- فرهنگی،انسانشناسی باستان شناختی،انسانشناسی زیست شناختی،انسانشناسی زبان شناختی سال تاسیس: 1385، مدیر گروه: دکتر امیلیا نرسسیانس، عضو هیات علمی دانشگاه تهران

گروه مطالعات انسانشناسی فرهنگی انجمن جامعهشناسی ایران در یکی از نشستهایی که در برنامه سال تحصیلی 1386-87 در دستور کار خود قرار داده بود، به بررسی چشماندازهای همکاری علمی میان دو کشور ایران و آلمان پرداخت.
گروه علمی- تخصصی انسانشناسی فرهنگی انجمن جامعهشناسی ایران در یکی دیگر از سلسله نشستهای خود در پاییز سال 86، موضوعی با عنوان "شهرشناسی از منظر گورستان" را مورد بحث و بررسی قرار داد. در این جلسه، محمدرضا حائری یکی از معماران و شهرسازان فعال در کشور به سخنرانی پرداخت.

دکتر علی بلوکباشی از پیشکسوتان مردمشناسی در ایران و رئیس بخش مردمشناسی دائرهالمعارف بزرگ اسلامی است. گروه علمی- تخصصی مطالعات انسانشناسی فرهنگی انجمن جامعهشناسی ایران در نخستین نشستی که در سال تحصیلی 85-86 برگزار کرد، با دعوت از وی، موضوع مراسم قربانی در ایران را مورد بحث و بررسی قرار داد.
آخرین نشست گروه علمی- تخصصی مطالعات انسانشناسی فرهنگی در سال تحصیلی 86-85 به موضوع "سیاست بدن و فرهنگ زیبایی اختصاص" داشت که طی آن دکتر محمود شهابی عضو هیأت علمی گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی به سخنرانی پرداخت.
"انسانشناسی پزشکی" یکی از حوزههای کار در رشته انسانشناسی است که در طول سال تحصیلی 86-85 مورد توجه گروه علمی- تخصصی مطالعات انسانشناسی فرهنگی انجمن جامعهشناسی ایران قرار گرفته و در این راستا، نشستی با عنوان "مطالعه موردی ایدز" به این مبحث اختصاص یافت.